© www.trpezi.eu 
Bihor & Studije Bihor i Forum Bihor i Običaji Bihor i Priče Bihor i Slike Bihor i Pisci Bihor i Doktori Nauka Bihor i Đžamija Bihor i Svadbe Bihor i Recepti Bihor i dječije igre Bihor i dječiji snovi Bihor i Arhelogija Bihor i Turizam Bihor i Planine Bihor i Dijaspora Bihor i Škole KUD “BIHOR” F.K. “PETNJICA” Bihor i knjiga utisaka Etno naselje “TRPEZI” E.D. “POPČA” Trpezi etno selo Radmanska Klisura Muzika Kontakt Arhiva Moj Kutak www.trpezi.eu Bihor Dobro došli u Bihor
.
Bihor Susret Sa Zavicajem

Kreiraj svoju značku
Bihor Petnjica Trpezi Vrbica Tucanje Savin Bor Javorova Kalica 25°
dr. Aćif-ef. Skenderović dr. Aćif-ef. Skenderović U ponedjeljak  26. muharema 1431.h.g., odnosno 11.01.2010. godine, u Bihaću, u Bosni i Hercegovini, preselio je na Ahiret u 72. godini života prof. dr. Aćif-ef. Skenderović, sin Halilov, rođen  4. aprila 1938. godine u selu Trpezi, Medžlis IZ-e Petnjica, opština Berane. Melek smrti ga je susreo na da’wetskom putu među svojim vjernim slušaocima i dragim učenicima. U srijedu  13.01.2010. godine klanjali smo dženazu rahmetli prof. dr. Aćif-ef. Skenderoviću ispred džamije „Kralj Fahd“ u Sarajevu. Dženaza je obavljena nakon podne namaza, koju je  predvodio njegov sin Bakir Skenderović. Dženazi je prisustvovalo mnoštvo džematlija, njegovih prijatelja, rodbine i veliki broj njegovih učenika, svršenika „Gazi Husrev-begove“ medrese u Sarajevu. Nezim-ef. Halilović – Muderis, koji bio jedan od najjačih oslonaca i pomagača rahmetli dr. Aćif-efendiji u mnogim teškim trenucima njegovog života, ispunjenog brojnim iskušenjima, tom prilikom je, između ostalog, kazao da bi „rahmetli prof. dr. Aćif-efendija trebao da bude ibret i pouka svima nama u podnošenju ovodunjalučkih iskušenja, a jedno od iskušenja rahmetlije je i to što nije bio dovoljno shvaćan i  razumijevan od nekih ljudi i pojedinih struktura u Islamskoj zajednici, pa nažalost ni u rodbini i porodici“. Ispred Mešihata Islamske zajednice u Srbiji dženazi su prisustvovali potpredsjednik Mešihata muftija beogradsko-novosadski Rešad-ef. Plojović, rektor Internacionalnog univerziteta u Novom Pazaru prof. dr. Mevlud Dudić, direktor Medrese „Gazi Isa-beg“ u Novom Pazaru mr. Mustafa-ef. Fetić, direktor Centra za humanitarni rad Mešihata Mersad-ef. Bećirović i moja malenkost.Dženazi su prisustvovali i naibu reis hfz. Ismet- ef. Spahić, muftije, imami, službenici Rijaseta Islamske zajednice u BiH, imami iz dijaspore, direktori i profesori medresa i fakulteta iz Sarajeva i drugih gradova Bosne i Sandžaka. Reis IZ-e u Crnoj Gori Rifat-ef. Fejzić sa imamima iz Podgorice, Plava, Bijelog Polja, Petnjice i drugih medžlisa takođe su klanjali dženazu rahmetli dr. Aćif-efendiji. Rahmetli dr. Aćif-ef. Skenderović je  završio osnovnu školu u svom rodnom mjestu i tu je naučio krojački zanat od svoga oca Halila. Međutim, 1956. godine se upisuje u  Medresu “Gazi Husrev-beg” u Sarajevu, a diplomira 1966. godine, jer je u tom periodu služio vojsku koja je u to vrijeme bila obavezna. Službovao je kao imam u Visokom, u Šadrvan džamiji, od 1964. do 1966. godine. Dok je radio u Visokom oženio se i dobio kćerku, a kasnije će dobiti i sina.  Iz Visokog je otputovao za Kairo gdje je upisao fakultet Usuli-d-Din (osnovi vjere) na Univerzitetu Al-Azhar i za devet godina studiranja uspio je da završi fakultet i odbrani magistraturu na temu „Islamski poziv (da’wa) - obaveza islamskog ummeta“ 1974. godine.  Iste godine je upisao doktorat na Fakultetu za daržavu i kulturu. Zatim se vratio u Sarajevo, gdje se 1976. godine zaposlio u Odboru Islamske zajednice kao vjersko-prosvjetni referent. Na  Univerzitetu Al-Azhar 1985. godine je odbranio doktorsku disertaciju  na temu „Islam i islamska ulema u Jugoslaviji“ u kojoj je obradio period prije Osmanlija, za vrijeme Osmanlija, zatim za vrijeme austrougarske aneksije Bosne, pa sve do dana odbrane. Njegova doktorska disertacija  se može posmatrati kao svojevrsno istorijsko čitanje o ljudima i događajima toga vremena iz pera autora koji je bio aktivni sudionik i jedan od nosioca vjerskog obrazovanje u BiH. Posebno interesantna su autorova bilježenja stanja muslimana u Makedoniji, Kosovu, Srbiji i Sloveniji, koji su u to vrijeme bili dio Starješinstva IZ-e u Jugoslaviji sa sjedištem u Sarajevu, navodi se u   recenziji mr. Senada Ćemana i mr. Muhameda Mehanovića. Između 1977. i 1992. godine radio je u Medresi „Gazi Husrev-beg“ u Sarajevu  kao vaspitač u toku jedne godine, a onda kao profesor akaida i fikha u jednom periodu, a kasnije i hadisa i ahlaka. Njegov posao vaspitača posebno je dao plodove koje su ubirali muslimani Bosne i Hercegovine, Sandžaka, Crne Gore, Kosova i Makedonije i svih drugih mjesta gdje su njegovi učenici djelovali i radili kao imami, daije, odgajatelji i sl. Godine 1990. izabran je za člana Mešihata IZ-e u BiH, a istovremeno je bio zamjenik predsjednika Mešihata IZ-e u BiH, Hrvatske i Slovenije. Na tom položaju je bio do 1995. U periodu rata, između 1992- 1995. godine učestvovao je u odbrani Sarajeva, posebno u naselju Dobrinja, gdje je bio zadužen za podizanje morala kod boraca u Armiji BiH. Nakon agresije na Bosnu vratio se poslovima daije, pa je radio pri Mešihatu IZ-e u BiH kao putujući vaiz, obilazeći Bošnjake u dijaspori, gdje je držao predavanja i hutbe u džematima Njemačke, Švicarske, Francuske, Austrije, odnosno širom Evrope, a svakako je obilazio i  džemate  u Americi. Posebno je rahmetli dr. Aćif-efendija dao svoj doprinos misionarskom pozivu u svom rodnom Sandžaku, tako da skoro nema džemata i džamije u kojoj nije rahmetlija držao hutbu, vazu nasihat i predavanje, a najviše bi boravio u Plavu, Petnjici i Rožajama. Ovim časnim pozivom i poslom bavio se sve do posljednjeg trenutka svog života.  Pored zauzetosti da’wetskim poslom, koji je zahtijevao mnogo putovanja, rahmetli dr. Aćif-efendija se bavio prevodilaštvom i pisanjem, pa je svoje tekstove objavljivao u Preporodu, Glasniku, Islamskoj misli, a takođe je preveo i knjigu „Osnovi islamske da’we“ koja je objavljivana na stranicama Preporoda. Doktorski rad prvog doktora usuli-fikha na prostoru bivše Jugoslavije, uvaženog rahmetli Aćif-efendije objavljen je tek 2009. godine i to, nažalost, samo na arapskom jeziku, na preko 400  strana. Rahmetli dr. Skenederović je ostavio iza sebe na stotine učenika koje je uputio u znanosti fikha, akaida, hadisa i ahlaka, od kojih su mnogi postali poznati alimi, profesori, muderisi, sa visokim obrazovanjem, titulama magistarskih i doktorskih nauka, koji danas zauzimaju odgovorna mjesta u rukovođenju ustanovama Islamske zajednice Bošnjaka koja je svakim danom sve značajniji faktor u Evropi. Iza sebe je ostavio i maloljetnog sina Jusufa koji se i dalje bori sa teškom bolešću za čije liječenje će mu biti potrebna pomoćsviju nas. Inače, među prvima u organizovanju akcije za pomoć oboljelog Jusufa Skenderovića angažovao se tadašnji Mešihat IZ-e Sandžaka koji je putem sedžade prikupio značajna novčana sredstva za njegovo liječenje.Uputimo dovu Uzvišenom Allahu dž.š. da mu se smiluje i uvede ga  u lijepe džennetske perivoje u drušvu daija,  mudžahida i Njegovih odabranih, a njegovom evladu i rodbini podari lijepi sabri-džemil. Po našoj lijepoj islamskoj i bošnjačkoj tradiciji, učenici „Gazi Isa-beg“ medrese u Novom Pazaru proučili su hatmu za dušu rahmetlije, kao i imami Medžlisa IZ-e Novi Pazar, koji inače uče svakog ponedjeljka sa po jednu hatmu nakon jacije namaza.Rahmetullahi aleji rahmeten vasi’an. Autor: Mujo Rizvanov